Op een Chinese nieuwjaarsdag, meer dan vijf eeuwen vóór onze tijdrekening, nodigde Boeddha alle dieren der schepping uit, met de belofte dat zij een beloning zouden krijgen als teken van zijn almachtige en miraculeuze zachtmoedigheid. Bijna alle dieren negeerden de oproep van de hemelse Wijze, daar hun geest vertroebeld was door de bekommernissen van alledag. Zegt men in het oosten niet dat de kenmerken van het dier zijn: eten, slapen, paren en angst hebben? Toch kwamen twaalf rassen opdagen. Dat waren, in volgorde van hun aankomst: de rat, de buffel, de tijger, de kat, de draak, de slang, het paard, de geit, de aap, de hond en het everzwijn.

Andere traditionele opvattingen vervangen de kat door de haas en het everzwijn door het varken. Bij wijze van dank besloot Boeddha aan elk van hen afzonderlijk een jaar te wijden, dat hun naam zou dragen en dat doordrongen zou blijven van hun specifieke symboliek en psychologische instellingen. En dit zou dan, jaar na jaar, het karakter en het gedrag bepalen van de mensen, die in zo'n bepaald jaar geboren werden. Zodoende werd een cyclus opgesteld van twaalf jaar, gebaseerd op de opeenvolging en het ritme van dit fantastisch bestiarium. (Stel je het duizelingwekkend werk voor van de astrologen, als al de dieren aan de oproep beantwoord hadden!) Tot zover de legende.

In werkelijkheid bestaat de Chinese astrologie veel langer dan het Boeddhisme, dat pas ingevoerd werd vanaf de 5de eeuw, christelijke tijdrekening, dus ongeveer duizend jaar na de aardse zending van Boeddha Gautama. Astrologen beoefenden echter reeds tien eeuwen vóór Christus in China hun kunst. De oorsprong van deze astrologie is evenwel betwistbaar en niet te achterhalen.  Eén zaak valt niet te betwisten. In tegenstelling tot het Westen, dat een zonastrologie heeft uitgebouwd, gebaseerd op de dagelijks waarneembare verplaatsingen van dit hemellichaam, waarvan de stand in onze dierenriem dag na dag verandert, heeft het Verre Oosten een maanastrologie uitgewerkt, gebaseerd op de jaarlijkse cyclus van de maanstanden. Vandaar dat het Aziatisch nieuwjaar nooit precies op dezelfde datum valt. De standen van de maan zijn even belangrijk voor een Westers astroloog, maar hun betekenis en implicaties kunnen niet vergeleken worden.
Zij passen niet in dezelfde context, hetzelfde spel van wisselwerkingen. 

Zonder ons te wagen aan al te wetenschappelijke beschouwingen willen wij er gewoon aan herinneren hoe evident en veelvoudig de invloed is van de maan, zowel op het niveau van de fysische wetten - eb en vloed - als op de meest subtiele gebieden van het lichamelijk leven - menstruatie - en de meest duistere diepten van het psychisch leven. De term maanziek heeft een zeer precieze, klinische inhoud. Recente statistische onderzoekingen hebben bijvoorbeeld gewezen op een vreemde en belangrijke toename van geweld en criminaliteit wanneer het volle maan is. Daarenboven hebben nauwkeurige onderzoeken aangetoond, dat er een directe invloed van onze satelliet bestaat op de chemische samenstelling van sommige voorwerpen, waarvan de moleculaire structuur kan veranderen al naar gelang zij al of niet zijn blootgesteld aan het licht van de maan.